Takımda Sessiz Kalan İnsanlar
Arkadaşlar, selam!
Bugün sizlerle birçoğumuzun ekip içinde gözlemlediği ama belki üzerine çok da düşünmediği bir konuyu konuşmak istiyorum: Takımda sessiz kalan insanlar.
Yıllardır ekiplerle birlikte çalışıyorum. Sprint toplantıları, demo oturumları, teknik karar toplantıları… Herkes bir şeyler söylerken hep sessiz kalan birileri oluyor. Önceleri bu sessizlik bana garip gelirdi. “Acaba ilgilenmiyor mu?”, “Takımı umursamıyor mu?” diye düşündüğüm zamanlar oldu.
Ama zamanla gördüm ki bu arkadaşlar genelde takımdaki en sağlam işleri yapan, en az hata çıkaran, üretkenliği en stabil kişiler. Sadece konuşmuyorlar. Hepsi bu.
Neden konuşmuyorlar? Belki kendi içinde tartıp biçmeden fikir sunmak istemiyor. Belki daha önce konuşup yanlış anlaşıldığı bir deneyim yaşadı. Belki de takımdaki hızlı tempoya uyum sağlamak için biraz zamana ihtiyacı var. Sebebi ne olursa olsun, konuşmaması bir problem değil. Problem, bu sessizliği yok saymak.
Ben ne yapıyorum?
- Bire birlerde “Sprintte sessizdin, özellikle duymak istediğim bir yorumun var mı?” diye soruyorum.
- Toplantılarda herkes fikrini söyledikten sonra sözü ona veriyorum. “Sen ne dersin?” demek bile yetiyor.
- Ve en önemlisi, onun sessizliğini bir eksiklik olarak değil, farklı bir iletişim tarzı olarak kabul ediyorum.
Bunun ardından gördüm ki zamanla açılıyorlar. İlk birkaç toplantı sessiz geçen biri, birkaç sprint sonra sorumluluk alıp ürün kararlarını yönlendiren kişiye dönüşebiliyor.
Lider olarak bize düşen ne? Takımda sadece en çok konuşanı değil, en çok katkı sunanı görmek gerekiyor. Konuşmak bir meziyet olabilir ama sessizce katkı sunmak da saygıyı hak eder.
Herkesin sesi farklıdır. Biri bağırır, biri fısıldar. Ama ikisi de katkıdır.
Takımın gerçek gücü, sadece görünen katkılarla değil, arkada sağlam duran insanlarla tamamlanır. O yüzden eğer takımında sessiz biri varsa, onu konuşturmaya zorlamak yerine, duyulabilecek bir alan yaratmayı dene.
Okuduğun için teşekkür ederim. Umarım bir yerde bir kişiye ulaşır.